Rahman ve Rahim olan Allah'ın adıyla

Hamd olsun Allah'a ki, kuluna Kitabı indirmiş ve onda hiçbir eğrilik yaratmamıştır. 1. Doğru ve dosdoğru bir Kitaptır; Allah'tan gelecek şiddetli bir azabı önceden haber vermek, salih ameller işleyen müminlere güzel bir mükafat vereceklerini müjdelemek, 2. ki onlar bu mükafat içinde ebediyen kalacaklardır, 3. ve “Allah bir oğul edinmiştir” diyenleri uyarmak içindir. 4

Onlar bundan haberdar değiller, ataları da değildi. Ağızlarından çıkan sözler ağırdır. Yalanlardan başka bir şey söylemiyorlar. 5Eğer bu mesaja inanmazlarsa, belki de onların ayak izlerinden dolayı kederden kendinizi mahvedersiniz. 6Şüphesiz biz, yeryüzünü onun için bir süs kıldık ki, hangisinin daha iyi olduğunu sınayalım. 7Ve şüphesiz biz, yeryüzünü düz bir zemin haline getireceğiz. Yoksa mağaradaki ve yazıttaki kişilerin bizim için bir mucize olduğunu mu sanıyorsunuz?

Gençler mağaraya sığındıklarında, “Ey Rabbimiz! Bize kendi katından rahmet eyle ve bizi işimizde doğru yola ilet” dediler. Biz de onların kulaklarını mağarada bir süre mühürledik. Sonra onları uyandırdık ki, iki gruptan hangisinin orada kaldıkları süreyi hesaplamada daha doğru olduğunu anlasınlar. Size onların kıssasını gerçek olarak anlatıyoruz. Gerçekten onlar iman etmiş gençlerdi. Biz de onlara hidayeti artırdık. 13 Onlar ayağa kalkıp, “Rabbimiz göklerin ve yerin Rabbidir. Biz O'ndan başka hiçbir ilahı asla tapmayız. O zaman çok büyük bir yalan söylemiş olurduk” dediklerinde, kalplerini güçlendirdik. 14 İşte bunlar, O'ndan başka ilahlar edinen kavmimizdir. Neden onlara açık bir delil getirmiyorlar? Yalan uyduran kimseden daha zalim kim olabilir? Allah'a yalan isnat etmek. 15

Onlardan ve Allah'tan başka taptıkları şeylerden uzaklaştığınızda, mağaraya sığın. Rabbiniz size rahmetini yayacak ve işlerinizden size kolaylıklar hazırlayacaktır. (16)

Ve güneşin doğduğunda mağaralarından sağa doğru uzaklaştığını, battığında ise onlardan sola doğru uzaklaştığını görürdünüz; oysa onlar mağaranın içinde açık bir alanda bulunuyorlardı. Bu, Allah'ın işaretlerindendir. Allah kimi hidayete erdirirse, o hidayete ermiş olur; fakat kimi sapıklığa düşürürse, ona asla yol gösterici bir dost bulamazsınız. (17)

Onları uyanık sanırdınız, oysa uyuyorlardı. Biz onları sağa sola çevirdik, köpekleri ise girişte ön ayaklarını uzatmış duruyordu. Onlara baksaydınız, onlardan kaçar ve onlardan dehşete düşerdiniz. 18 Böylece onları uyandırdık ki birbirlerine soru sorsunlar. Onlardan biri, “Ne kadar zamandır burada kaldınız?” dedi. Onlar da, “Bir gün ya da bir gün kadar kaldık” dediler. Kıyamet günü, “Rabbiniz ne kadar zamandır burada kaldığınızı en iyi bilir. Öyleyse sizden birini bu paranızla şehre gönderin, hangi yiyeceğin en temiz olduğunu araştırsın ve size ondan yiyecek getirsin. Dikkatli olsun ve kimse sizi tanımasın. Çünkü sizi öğrenirlerse, sizi taşlayacaklar veya zorla kendi dinlerine döndürecekler ve o zaman asla başarılı olamayacaksınız.” diyecekler. 20

Böylece onları bildirdik ki, Allah'ın vaadinin doğru olduğunu ve Kıyametin yaklaştığını bilsinler—bunda şüphe yoktur—kendi aralarında kendi meseleleri hakkında çekişip, “Onların üzerine bir yapı inşa edin” dediler. Rableri onları en iyi bilendir. Onların meselelerinde üstün gelenler, “Elbette onların üzerine bir mescit yapacağız” dediler. (21)

Onlar, “Üç kişiydiler, dördüncüsü köpekleriydi” diyecekler. Ve “Beş kişiydiler, altıncısı köpekleriydi” diyecekler, görünmeyeni tahmin ederek. Ve “Yedi kişiydiler, sekizincisi köpekleriydi” diyecekler. De ki: “Rabbim onların sayısını en iyi bilir. Onları yalnızca birkaç kişi bilir.” Öyleyse, açık bir delil dışında onlar hakkında tartışmayın ve onlardan hiçbirinden onlar hakkında hüküm istemeyin. (22)

Ve hiçbir şey için, "Gerçekten de bunu yarın yapacağım" demeyin. (23)

Allah dilerse, fakat unutup, "Belki Rabbim beni bundan daha iyi bir yola iletir" dediğinizde Rabbinizi hatırlayın. (24)

Ve üç yüz yıl boyunca mağaralarında kaldılar ve dokuz kişi daha eklediler. 25

De ki: "Onların orada ne kadar kaldıklarını Allah en iyi bilir. Göklerin ve yerin gaybı O'na aittir. O, her şeyi ne kadar mükemmel görür ve işitir! Onların O'ndan başka koruyucusu yoktur ve O, kendi yönetimine hiçbir şeyi ortak koşmaz." (26)

Rabbinizin Kitabından size vahyedilenleri okuyun. O'nun sözlerini değiştiren yoktur ve O'ndan başka bir sığınak bulamazsınız. (27)

Sabah ve akşam Rablerine dua edenlere karşı sabırlı olun. Gözlerinizi onlardan ayırmayın, dünya hayatının süslerine göz dikmeyin. Kalbini bizden gafil kıldığımız, arzusuna uyan ve işi aşırıya kaçan kimseye itaat etmeyin. De ki: "Hakikat Rabbinizdendir; dileyen iman etsin, dileyen inkâr etsin." Şüphesiz biz bir anlaşma yaptık. Zalimler için, duvarları onları kuşatacak bir ateş vardır. Onlar kurtuluş için yalvarırlarsa, yüzlerini yakacak erimiş metal gibi suyla rahatlatılacaklardır. Ne kötü bir içecek, ne kötü bir yer! 29 Şüphesiz iman edip salih ameller işleyenlere gelince, biz onların mükafatını asla affetmeyiz. 30 Onlar, altından nehirler akan ebedi mutluluk cennetlerine sahip olacaklardır. Orada en güzel hediyelerle süsleneceklerdir. Altın bilezikler takacaklar, ince ipek ve brokardan yeşil elbiseler giyecekler ve orada sedirlere uzanacaklar. Ne güzel bir ödül, ne güzel bir dinlenme yeri! 31 Onlara iki adam örneği verin: Onlardan birine iki asma bahçesi verdik, onları hurma ağaçlarıyla çevreledik ve aralarına ekinler diktik. 32 İki bahçenin her biri ürün verdi ve hiçbir şeyden mahrum kalmadı. Aralarına bir nehir akıttık. 33 Ve meyve verdi. Bunun üzerine arkadaşıyla konuşurken ona, “Ben senden daha zengin ve daha çok insanım” dedi. 34

Ve o, kendine zulmettiği halde bahçesine girdi. Dedi ki: “Bunun asla yok olacağını sanmıyorum, kıyametin de asla kopacağını sanmıyorum. Rabbime döndürülsem bile, bundan daha iyi bir dönüş yeri bulacağım.” Arkadaşı onunla konuşurken şöyle dedi: “Seni topraktan, sonra bir damla spermden yaratan ve sonra da insan yapan Allah'a mı inanmadın? O, Rabbimdir ve ben Rabbime hiçbir şeyi ortak koşmam. 38 Bahçene girdiğin zaman neden, “Allah’ın dilediği olur; Allah’tan başka güç yoktur” demedin? Eğer beni senden daha az mal ve çocuk sahibi görüyorsan, 39 belki Rabbim bana senin bahçenden daha iyisini verir ve üzerine gökten bir felaket gönderir, orası çorak bir arazi olur, 40 ya da suyu toprağa karışır ve asla bir dinlenme yeri olmaz. 41 Meyvesi harap oldu; o da, çardaklarında yere düşmüş haldeyken, ona harcadığı paraya pişmanlıkla ellerini çevirmeye başladı ve "Keşke Rabbime hiçbir ortak koşmasaydım" dedi. 42 Allah'tan başka ona yardım edecek bir topluluk yoktu ve kendini de savunamazdı. 43 Orada yetki Allah'a aittir, hakikat O'dur. O, mükafat bakımından da, yaratılışında da üstündür. Onlara bu dünya hayatının örneğini verin: O, gökten indirdiğimiz yağmur gibidir; yeryüzünün bitkileri onunla karışır, sonra da rüzgârlarla savrulan kuru kalıntılar haline gelir. Allah her şeye kadirdir.

Mal ve çocuklar bu dünya hayatının süsleridir, fakat kalıcı iyi ameller Rabbin katında daha mükâfatlıdır ve daha büyük bir umuttur. 46 O gün dağları harekete geçireceğiz ve yeryüzünü çıplak göreceksiniz; onları bir araya toplayacağız ve hiçbirini geride bırakmayacağız. 47 Onlar Rabbin huzuruna saf saf getirilecekler ve O şöyle diyecek: “Şüphesiz ki, sizi ilk yarattığımız gibi bize geldiniz. Fakat siz, sizin için yeni bir yaratık yaratmayacağımızı iddia ettiniz.” 48 Amel defteri açılacak ve suçluların içindekilerden korktuğunu göreceksiniz; “Eyvah bize! Bu defterde küçük büyük hiçbir şey eksik bırakılmamıştır!” diyecekler. Yaptıklarını önlerinde bulacaklar. Rabbin kimseye zulmetmez. 49 Meleklere, “Âdem’e secde edin” dediğimizde, İblis hariç hepsi secde ettiler. O, inkâr edenler arasındaydı. Cinler de dahil olmak üzere, Rabbinin emrine karşı geldi. Peki siz, düşmanlarınız olan bu cinleri ve soyunu, Benim yerime dost mu edineceksiniz? Zalimler için ne kötü bir değişim! Ben onları göklerin ve yerin yaratılışına, kendi kendilerinin yaratılışına şahit kılmadım; sapkınları da yardımcı edinmem. Kıyamet günü, “Kendinize ortak koştuğunuz o ortakları çağırın” diyecek. Onlar çağıracaklar, fakat onlar cevap vermeyecekler. Onlar cevap verecekler, ama Biz aralarına bir engel koyacağız. 52 Suçlular ateşi görecekler ve içine düşeceklerinden emin olacaklar; ondan kurtuluş yolu bulamayacaklar. 53

Biz bu Kur'an'da insanlık için her türlü örneği çeşitlendirdik; fakat insan, varlıkların en tartışmacısıdır. 54 İnsanlara hidayete erdikleri zaman iman etmelerine ve Rablerinden bağışlanma dilemelerine engel olan tek şey, önceki ümmetlerin örneğinin başlarına gelmesi veya azabın doğrudan onlara gelmesidir. 55 Biz elçileri ancak müjdeci ve uyarıcı olarak göndeririz. İnsan ise, inkâr edenlerle yalanla tartışarak hakikati çürütmeye çalışır ve ayetlerimi ve kendilerine ihsan edilenleri alaya alır. 56 Rabbinin ayetleri kendisine hatırlatıldığı halde onlardan yüz çeviren ve elleriyle yaptıklarını unutan kimseden daha zalim kim olabilir? Şüphesiz biz onların kalplerine örtüler koyduk ki anlamasınlar, kulaklarına da sağırlık verdik. Onları hidayete davet etseniz bile, asla hidayete ermezler. 57 Rabbiniz, bağışlayandır, merhametlidir. Eğer onları hak ettikleri için cezalandıracak olsaydı, cezalarını hızlandırırdı. Aksine, onlara belirli bir zaman vardır ki, o zamandan sonra sığınacak bir yer bulamayacaklardır. 58 Ve o şehirler - onları haksızlık ettikleri zaman yok ettik ve yıkımları için bir zaman belirledik. 59 Ve Musa kuluna, “İki denizin birleştiği yere varıncaya kadar durmayacağım” dedi. Onlar uzun süre beklediler. 60 Sonra iki denizin birleştiği yere vardıklarında balıklarını unuttular ve balık denize doğru yol alıp kayboldu. 61

Sonra, orayı geçtikten sonra, hizmetçisine, “Bize öğle yemeğimizi getir. Bu yolculuğumuzda çok yorulduk.” dedi. 62 Hizmetçi, “Kayalığa sığındığımız zamanı hatırlıyor musun? Balığı unuttum, şeytandan başkası bana onu anmayı unutturmadı. Ve o, şaşırtıcı bir şekilde denize gitti.” dedi. 63 Hizmetçi, “İşte aradığımız şey buydu.” dedi. Böylece geri döndüler, adımlarını geri takip ettiler. 64 Sonra, kendisine rahmet ettiğimiz ve huzurumuzda ilim öğrettiğimiz kullarımızdan birini buldular. 65 Musa ona, “Sana eşlik edebilir miyim ki, bana da öğrettiğin sağlam ilimlerden birazını öğretesin?” dedi. 66 Hizmetçi, “Şüphesiz ki, bana asla sabredemezsin. 67 Anlamadığın şeye nasıl sabredebilirsin?” dedi. 68 Hizmetçi, “Allah dilerse, beni sabredersin ve isyan etmem.” dedi. 69 Adam, “Beni takip ederseniz, size açıklamadan önce bana hiçbir şey sormayın” dedi. 70 Böylece yola koyuldular. Gemiye bindiklerinde, adam gemide bir delik açtı. Adam, “Yolcuları boğmak için mi delik açtınız? Gerçekten çok kötü bir şey yaptınız!” dedi. 71 Adam, “Size benimle sabredemeyeceğinizi söylememiş miydim?” dedi. 72 Adam, “Yaptıklarımdan dolayı beni sorumlu tutmayın. Unuttum, bu yüzden bana hiçbir zorluk yüklemeyin” dedi. 73 Böylece yola devam ettiler ve bir çocukla karşılaştılar. Adam çocuğu öldürdü. Adam, “Masum bir canı sebepsiz yere mi öldürdünüz? Gerçekten çok kötü bir şey yaptınız!” dedi. 74

“Sana benimle sabredemeyeceğini söylememiş miydim?” dedi. “Bundan sonra senden bir şey istersem, bana eşlik etme. Mazeretimin sınırına ulaştın.” dedi. Böylece yola koyuldular ve bir kasaba halkına vardılar. Halktan yiyecek istediler, ama onlar onlara misafirperverlik göstermeyi reddettiler. Sonra orada yıkılmak üzere olan bir duvar buldular, o da duvarı onardı. “İstersen…” dedi. 77 “Bu, benimle sizin aranızdaki ayrılıktır. Sabredemediğiniz şeyin yorumunu size bildireceğim. 78 Gemiye gelince, o denizde çalışan fakir insanlara aitti ve ben onu batırmayı amaçladım, çünkü onların arkasında her gemiyi zorla ele geçiren bir kral vardı. 79 Çocuğa gelince, anne babası mümin idi ve biz korkuyorduk ki…” Onlar günah ve inkârla yüklenmişlerdi. 80 Bu yüzden Rablerinin onlara kendisinden daha temiz ve merhamete daha yakın birini vermesini murat ettik. 81 Duvara gelince, o şehirdeki iki yetim oğlan çocuğuna aitti ve altında onlara ait bir hazine vardı; babaları da salih bir adamdı. Rabbin, onların olgunluğa erişip hazinelerini çıkarmalarını, Rabbinin rahmeti olarak murat etti. Ben bunu Allah korkusundan yapmadım. Benim emrim, sabredemediğin şeyin yorumunu yapmandır. 82 Sana Zülkarneyn hakkında soruyorlar. De ki: "Size onun hakkında bir rivayet okuyacağım." 83

Gerçekten de, onu bu diyara yerleştirdik ve ona her şeye erişim verdik. 84 O da bir yola girdi. 85 Güneşin battığı yere vardığında, onu çamurlu bir pınarda batarken ve yakınında bir kavim buldu. Dedik ki: "Ey Zülkarneyn, ya onları cezalandır ya da aralarında iyiliği benimse." 86 O dedi ki: "Haksızlık edene gelince, onu cezalandırırız; sonra o Rabbine döndürülür." Sonra O, onu şiddetli bir azapla cezalandırır. 87 Ama iman edip salih ameller işleyene gelince, o en güzel mükafatı alır ve biz ona emrimizle kolaylıkla konuşuruz. 88 Sonra bir yola girdi, 89 ta ki güneşin doğduğu yere vardığında, onu kendilerine hiçbir koruma sağlamadığımız bir kavim üzerinde doğarken buldu. 90 Böylece oldu ve biz onun yanında bulunan her şeyi bilgiyle kuşattık. 91 Sonra onları takip etti. 92 İki dağın arasına vardığında, dağların ötesinde, neredeyse hiç bir kelime anlayamayan bir kavim buldu. 93 Dediler ki: “Ey Zülkarneyn, Gog ve Magog gerçekten de yeryüzünde bozgunculuk yapıyorlar. Bizimle onların arasına bir engel yapman şartıyla sana haraç mı vereceğiz?” 94 O da dedi ki: “Rabbimin beni yerleştirdiği şey, sizin sunduğunuzdan daha iyidir. Öyleyse bana güç ver; aranıza bir engel yapacağım…” Ve aralarında bir engel oldu. 95 “Bana demir parçaları getirin,” dedi. İki dağ yamacını düzleştirdikten sonra, “Körükle üfleyin,” dedi. Dağı ateş gibi yaktıktan sonra, “Üzerine dökmek için erimiş bakır getirin,” dedi. 96 Böylece ne tırmanabildiler ne de delebildiler. 97

Dedi ki: “Bu, Rabbimden bir rahmettir. Fakat Rabbimin vaadi gerçekleştiği zaman, onu yerle bir edecektir. Rabbimin vaadi ise daima doğrudur.” (98) O gün onlardan bir kısmını birbirlerinin üzerine yığılmış halde bırakacağız. Sonra sihir borusu üflenecek ve hepsini bir araya toplayacağız. (99) O gün, gözleri Benim zikrimden perdelenmiş olan ve işitemeyen kâfirlerin hepsine cehennemi vereceğiz. (100) Kâfirler, Benim kullarımı benden başka koruyucu edinebileceklerini mi sanıyorlar? Şüphesiz ki, biz cehennemi kâfirler için bir yurt olarak hazırladık. 102 De ki: "Size amellerinde en büyük hüsrana uğrayacak olanları bildirelim mi? 103 Onlar, bu dünyada emekleri boşa giden, oysa iyi işler yaptıklarını sananlardır. 104 Rablerinin ayetlerine ve O'na kavuşmaya inanmayanlardır. Onların amelleri boşa gitmiştir ve kıyamet gününde onlara hiçbir değer biçmeyiz. 105 İşte onların cezası, inkâr ettikleri ve ayetlerimi ve elçilerimi alaya aldıkları için cehennemdir. 106 Şüphesiz ki, iman edip salih ameller işleyenler için cennet bahçeleri vardır. 107 Orada ebediyen kalacaklardır ve bundan başka bir şey istemeyeceklerdir. De ki: "Deniz, Rabbimin sözlerini yazmak için mürekkep olsa, Rabbimin sözleri tükenmeden deniz tükenirdi, hatta biz onun benzerini bile getirsek." De ki: "Ben sadece bir insanım." Sana, Tanrının tek ve biricik Tanrı olduğu bildirilmiş olan sana, Rabbine kavuşmayı uman kimse, salih ameller işlesin ve ibadette hiçbir şeyi ortak koşmasın. (Rabbi, tek ve biriciktir.)